Hello guest, if you read this it means you are not registered. Click here to register in a few simple steps, you will enjoy all features of our Forum.

Witaj, Gość
Musisz się zarejestrować przed napisaniem posta.

Użytkownik
  

Hasło
  





Szukaj na forum



(Zaawansowane szukanie)

Statystyki
» Użytkownicy: 82
» Najnowszy użytkownik: vienscaytrongs
» Wątków na forum: 578
» Postów na forum: 9,104

Pełne statystyki

Użytkownicy online
Aktualnie jest 8 użytkowników online.
» 0 Użytkownik(ów) | 8 Gość(i)

Ostatnie wątki
AD MML - wciąż przed czy ...
Forum: Jeśli masz pytanie
Ostatni post: .
2 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 10
Po co czytać proroctwa, j...
Forum: Jeśli masz pytanie
Ostatni post: .
3 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 30
» Wyświetleń: 155
Obwieszczenie
Forum: Ogłoszenia
Ostatni post: Wierna
Wczoraj, 22:48 PM
» Odpowiedzi: 9
» Wyświetleń: 73
Jednookich objawień ciąg ...
Forum: Hyderpark - rozmowy na luzie
Ostatni post: .
Wczoraj, 22:13 PM
» Odpowiedzi: 321
» Wyświetleń: 11,917
Infantylizm i debilizm u ...
Forum: Hyderpark - rozmowy na luzie
Ostatni post: Wierna
Wczoraj, 19:05 PM
» Odpowiedzi: 39
» Wyświetleń: 449
Czy można pisać negatywną...
Forum: Życie chrześcijańskie
Ostatni post: Wierna
Wczoraj, 19:02 PM
» Odpowiedzi: 10
» Wyświetleń: 32
Jaką książkę aktualnie cz...
Forum: Hobby
Ostatni post: .
Wczoraj, 18:55 PM
» Odpowiedzi: 40
» Wyświetleń: 2,904
Patriotyzm i polityka
Forum: Hyderpark - rozmowy na luzie
Ostatni post: Wierna
21-09-2018, 21:11 PM
» Odpowiedzi: 505
» Wyświetleń: 27,102
FILMY KREACJONISTYCZNE
Forum: Forum biblijne/chrześcijańskie
Ostatni post: Krystian
21-09-2018, 14:15 PM
» Odpowiedzi: 38
» Wyświetleń: 3,252
Polscy Ancychryści = znan...
Forum: Hyderpark - rozmowy na luzie
Ostatni post: Krystian
20-09-2018, 22:22 PM
» Odpowiedzi: 60
» Wyświetleń: 417

 
Lightbulb Nierządnica babilońska okrakiem dosiadająca bestii - któż to jest/będzie?
Napisane przez: Wasyl - 28-12-2016, 17:31 PM - Forum: Jeśli masz pytanie - Odpowiedzi (3)

Czym może być biblijny Babilon Wielki? Macie jakieś typy?
Najlepiej byłoby zacząć od definicji oryginalnego Babilonu
w oparciu o tekst biblijny Smile

Mimo, że jest to wątek czysto spekulacyjny, to prosiłbym
o wyrażanie swoich opinii w oparciu o Pismo święte, a przy
nawiązywaniu do historii dziejów zalecam posługiwać się
rzeczowymi dowodami. Proszę również nie wrzucać gotowców
spisywanych na kolanie ani nagrań z yt będących dziełami jakichś
parabiblijnych oszołomów. 

Owocnych przemyśleń  Big Grin


   


Thumbs Up Przysłów 24:17
Napisane przez: Michał✪ - 27-12-2016, 11:02 AM - Forum: Księga Przysłów - Odpowiedzi (1)

[Obrazek: xv725_road-220058_1280.jpg]


  Muzyka
Napisane przez: War - 26-12-2016, 19:27 PM - Forum: Pospolita - Odpowiedzi (75)

Bring Me The Horizon - Sleepwalking
https://www.youtube.com/watch?v=lir3dzYIhz0


  Pytanie: Jezus i modlitewne quorum...
Napisane przez: . - 25-12-2016, 12:57 PM - Forum: Wiara, modlitwa, uczynki itp. - Odpowiedzi (5)

"Znowu zaprawdę wam mówię: Jeśli dwóch z was na ziemi
uzgodni coś ważnego, żeby o to prosić, stanie się im to za
sprawą mego Ojca w niebie. Bo gdzie jest dwóch lub trzech
zebranych w moim imieniu, tam jestem pośród nich”.

Ile osób potrzeba do quorum?

a) 2 v 3 mężczyzn
b) 2 v 3 kobiety
c) 2 v 3 jako to kobieta i mężczyzna lub kobieta
i dwóch mężczyzn lub mężczyzna i dwie kobiety?


p.s. zrezygnowałem z podawania
podpowiedzi. Główkujcie się sami Smile


  Votum Separatum a propos Godów aka Christmasów.
Napisane przez: . - 24-12-2016, 12:45 PM - Forum: Ekumenia - Odpowiedzi (13)

https://www.facebook.com/Rethel.Nibelung...2857454090

Parę słów w sprawie obchodzenia świąt.

Wiele osób ma problemy z tym, czy 24/25/26 grudnia to stosowne święto dla chrześcijan (nie chodzi mi wcale o świadkistów, żeby była jasność, bo oni akurat problemów nie mają, po prostu nie obchodzą i już) oraz czy należy je celebrować w ogóle, a także czy to przypadkiem nie są święta Mitry tudzież innych mitologicznych postaci w szczególności. Nie chce mi się tutaj roztrząsać za i przeciw, bowiem obie strony często bredzą, a nikt nikogo i tak nie słucha. Ja sam nie świętuję już od wielu lat, z przyzwyczajenia i mam święty spokój. Chcę jednak zwrócić uwagę na coś innego, zwłaszcza tym, których sumienie nie potępia w świętowaniu.

Mianowicie jest to święto mające upamiętnić niezwykle doniosłe wydarzenie jakim było przyjście na świat Mesjasza. Zadaj więc sobie pytanie, czy twoje [współ]obchodzenie tych świąt, czy też świętowanie przez ludzi z którymi celebrujesz ma właśnie to na celu, czy też zbieracie/ją się wy/oni tylko po to aby sobie "posiedzieć", pojeść, popić, pogadać, często gapić się tępo w telewizor. Jeżeli tak, to może to być bezczeszczenie takiego wydarzenia i o ile jesteś osobą wierzącą, to powinieneś takich sytuacyj unikać. No chyba, że chcesz im głosić "namolnie" ewangelię z tej okazji Smile

Z drugiej strony, jeżeli spotykasz się z osobami wierzącymi, które spotykają się w te dni, aby rzeczywiście godnie upamiętnić narodziny Chrystusa (w co wątpię, no ale załóżmy) to zachodzi bardzo wysokie prawdopodobieństwo, że są to heretycy (a pomiędzy nimi zapewne też zaproszeni ateiści, poganie i apostaci - bo tacy są wszędzie). Co tu jest złego, skoro cel jest szczytny i ludzie chętni? Ano to, że NT nawołuje nas do unikania religijnych jadań, celebracyj oraz dysput z grzesznikami i odstępcami, którzy mienią się być Braćmi, po to aby ich nie legitymować ani nie utwierdzać w ich odstępstwie - zarówno wobec innych jak i nich samych.

Jest to bardzo poważne chrześcijańskie przykazanie, wielokrotnie powtórzone w NT, często wykorzystywane do ekskomuniki, choć zupełnie nie o nią tu chodzi.

Pierwszowieczne zebrania chrześcijańskie polegały między innymi na celebrowaniu agap - czyli wspólnych uczt. Dlatego apostoł Paweł pisząc w kontekście niezadawania się z chrześcijanami-grzesznikami mówił, aby z takimi "nawet nie jadać", przy innych okazjach "nie pozdrawiać" by nie być "współuczestnikiem ich grzesznych uczynków". Jak widać jest śmiertelnie poważne. Zwrot 'razem nie jadać', wskazuje właśnie na wspólną celebrację religijnych uroczystości, a taką uroczystością są niewątpliwie Gody.

Nie oznacza to, że każde wspólne świętowanie jest złe, bo np. można się znaleźć w takiej sytuacji zupełnie przypadkowo, a to złe być wcale nie musi (wówczas faktycznie można tylko "siedzieć" Smile). Jednakże, jeżeli ktoś planuje z wyprzedzeniem takowe świętowanie i jest zdeterminowan na serio obchodzić dzień narodzin Mesjasza z Bethlejem, to wówczas równie serio powinien podejść do tego z kim świętuje, kim te osoby są, jak postępują w życiu, w co wierzą i w jakim celu te osoby chcą się tego dnia spotkać.

Warto też na zakończenie wspomnieć, że za czasów pontyfikatu Benedykta XVI padła bardzo poważna propozycja w Stolicy Apostolskiej, aby w ogóle znieść Boże Narodzenie, ze względu na przytłaczający handlowy, konsumpcyjny i mikołajowo-elfi charakter tych świąt. Jakby to rzekł Kwicoł: tys prowda...

p.s. No i fraza "Boże Narodzenie" jest całkowicie heretycką nazwą. "Chrystowe Narodzenie" - ewentualnie tak; "Boże" - zdecydowanie nie. To, które z tych dwóch obchodzisz, też jest ważne.

[Obrazek: stajenka.jpg]


  Witam
Napisane przez: War - 23-12-2016, 06:25 AM - Forum: Witaj na forum :) - Odpowiedzi (9)

Hello  Facepalm1


Question Czy oglądanie filmów i seriali w necie jest grzechem?
Napisane przez: Wasyl - 17-12-2016, 13:54 PM - Forum: Jeśli masz pytanie - Odpowiedzi (7)

Ostatnio na jednym z popularnych katolickich fanpage'y rozgorzała dyskusja
na temat grzeszności oglądania filmów i seriali w necie(konkretnie na serwisach
udostępniających takowe za darmo, np. filiser, tvseriesonline, zalukaj.pl itd.).
Zaczęło się od tego, że ktoś poprosił o link do portalu, na którym można by
obejrzeć "Young popa" za free. Zaraz zjawili się mędrkowie, którzy nazwali
takie działanie złodziejstwem i grzechem i zaczęli wyliczać, na ile złotych ktoś
okradł pewną stację telewizyjną oglądając dany serial w necie Big Grin  Jednak
pewna osoba słusznie zauważyła, że przecież biblioteki działają na podobnej
zasadzie, wypożyczając jedną książkę wielokrotnie, co pozbawia jej autora
z potencjalnego zarobku. Tak samo jest, gdy wymieniamy się kupionymi przez
nas filmami i literaturą.

Co się tyczy problemu, to przecież gdyby było to przestępstwem, to wśród
nas niejeden miałby na koncie wyrok skazujący.

Jestem ciekawy, co wy na ten temat sądzicie? Interesuje mnie jak patrzy
na to polski wymiar sprawiedliwości. O ile się nie mylę, to nawet ściąganie
filmów itp. nie jest uznawane za przestępstwo, ale mogę się mylić. Jest
tu ktoś biegły w polskich prawach i paragrafach?  Smile


  humor strażnicowy 2
Napisane przez: Krystian - 16-12-2016, 00:39 AM - Forum: Żarty - Odpowiedzi (1)

Oczywiście nie chodzi tutaj, aby obrazić Boga Jehowę tylko pośmiać się z rad i zachęt CK. 
Wiecie że oni zawsze radzą pracę na niepełny etat, niezdobywanie wykształcenia itd. 
Natomiast zaoszczędzony czas poświęcić na służbę polową. 
Post pochodzi z forum wtsarchie 

Aby wykazać irracjonalność nauk WTS-u napisałem artykuł do kolejnego numeru Strażnicy. ( na wesoło ) 
Kto wie, może wykorzystają pomysł. 

" Czy dajesz pierwszeństwo Bogu? " 

Na własne oczy widzimy jak Jehowa w naszych czasach przyspiesza dzieło głoszenia dobre nowiny. 
W tysiącach zborów na całym świecie wierni bracia i siostry dokładają wszelkich starań, by jak najlepiej, mądrze wykorzystać czas. 
Zdajemy sobie sprawę, że szatan, demony i ODSTĘPCY chcieliby rozproszyć naszą uwagę abyśmy zwolnili tempa. 
Od lat na łamach naszej literatury Niewolnik Wierny i Roztropny podaje wskazówki co robić aby zachować chrześcijańską czujność. 
Zastosowanie się do nich może pomóc ocalić życie Tobie i Twoim bliskim. 
Jedną z metod którymi posługuje się szatan jest odwoływanie się do naszych samolubnych skłonności. 
Przez lata uważaliśmy, że do takich czynów które rozpraszają uwagę można było zaliczyć: chęć prowadzenia wygodnego życia, wypoczynek i rozrywkę. 
Jednak po bliższym przyjrzeniu się temu zagadnieniu i po wnikliwej analizie Słowa Bożego, doszliśmy do wniosku, że do samolubnych skłonności możemy zaliczyć również zbyt częste wizyty w toalecie. 
Zastanów się: ile razy codziennie korzystasz z toalety, następnie zadaj sobie pytanie, czy rzeczywiście musiałem tam być aż tyle razy? 
Oczywiście nie będziemy podawać sztywnych zaleceń w tej sprawie, jest to kwestia sumienia. 
Zastanów się jednak, czy czas, który poświęcasz na zbyt częste korzystanie z toalety nie jest tym czasem, który Jehowa dał Tobie abyś ratował życie ludziom? 
Niektórzy ubodzy bracia z pewnego afrykańskiego kraju ograniczyli swoją ilość wypróżniania się i tak zaoszczędzony czas wykorzystali na dawanie świadectwa. 
Hujgowi ( imię zostało zmienione ) wspomina: 
" Z całym zborem podjęliśmy postanowienie, że nie będziemy oddawać się własnej samolubnej skłonności i tylko raz dziennie będziemy korzystać z toalety. 
Jako starszy zboru musiałem dać dobry przykład w tej materii i dlatego postanowiłem, że zapanuję nad swoim grzesznym ciałem i nie będę chodził do toalety częściej niż raz na dwa dni ". 
Wysiłki tych braci spotkały się z błogosławieństwem Jehowy. 
Jak wspomina brat Hujgowi " cały zbór ma teraz znacznie więcej czasu na częstsze opracowywanie terenów". 
Tak więc, czy nie mógłbyś z modlitwą przemyśleć tej sprawy? 
Pamiętaj: Bóg miłuje dawcę ochoczego. 
Jeśli już dziś weźmiesz swoje grzeszne ciało w karby i zaoszczędzony czas dasz Jehowie, to możesz być pewny, że On doceni Twój wysiłek a w raju będziesz mógł korzystać z toalety do woli.


  Tezy z egzaminu (Biblia)
Napisane przez: Wierna - 11-12-2016, 22:45 PM - Forum: Twórczość własna - Odpowiedzi (6)

Miałam w sobotę egzamin ex universa theologia. Gdyby ktoś chciał wiedzieć czym on jest to odsyłam do wikipedii https://pl.wikipedia.org/wiki/Ex_universa_theologia

Napisałam wam, że mogę udostępnić tezy z zakresu Biblii (jakby ktoś chciał) więc tu to zrobię.  Zapraszam do dyskusji. Jakbyście chcieli bym np. wyjaśniła coś (np. jakąś tezę jeśli ktoś nie rozumie) to mogę to zrobić

Pismo Święte
Student może wybrać a lub b.
1. Interpretacja Pisma Świętego w Kościele
a). Metody interpretacji Biblii według Instrukcji PKB Interpretacja Pisma Świętego w Kościele
b).Różne poziomy sensu Pisma Świętego
2.  Pięcioksiąg
a).Teoria czterech źródeł Pięcioksięgu i jej współczesna ocena
b).Prawo Izraela i jego dzisiejsze znaczenie
3.  Dzieło Deuteronomistyczne
a).Powstanie Dzieła i jego przewodnie idee teologiczne
b).Teokracja i monarchia w Izraelu w kontekście nadziei mesjańskich
4.  Księgi prorockie
a).Zapowiedzi mesjańskie w księgach prorockich
b). Problemy społeczne w nauczaniu proroków
5.  Księgi mądrościowe
a).Rola mędrców w dawnym Izraelu. Wpływ literatury mądrościowej na Nowy Testament
b).Teologia Księgi Psalmów; gatunki literackie psalmów; problematyka psalmów „złorzeczących”
6.  Ewangelie synoptyczne
a).Geneza Ewangelii synoptycznych. Problem synoptyczny
b). Jezus jako Mesjasz, Syn Boży i Zbawiciel
7.  Ewangelia św. Jana
a). Pochodzenie, redakcja i środowisko powstania Czwartej Ewangelii
b).Chrystologia Czwartej Ewangelii
8.  Dzieje Apostolskie
a).Rozwój pierwotnej wspólnoty chrześcijańskiej
b). Misjonarska działalność· Kościoła pierwotnego
9.  Listy św. Pawła
a). Nauka o usprawiedliwieniu w Corpus Paulinum
b). Życie i działalność· św. Pawła
10.  Listy  i Apokalipsa
a).Nauka o moralności chrześcijańskiej w Listach
b).Różne sposoby interpretacji Apokalipsy św. Jana


Lightbulb manuskrypty znad Morza Martwego
Napisane przez: Michał✪ - 11-12-2016, 20:08 PM - Forum: Badanie źródeł - Odpowiedzi (2)

Pochodzenie
Przeprowadzone badania archeologiczne i metodą radiowęglową 14C pozwalają datować rękopisy na okres od II wieku p.n.e. do I wieku n.e. Dzięki badaniom paleograficznym zwojów wiadomo, że najstarsze z nich powstawały nawet od połowy III wieku p.n.e. (4QJer4QEx i 4QSam), na długo przed zasiedleniem Qumran. Teksty te należały najprawdopodobniej do esseńczyków (lub jakiegoś ich odłamu), którzy zamieszkiwali Qumran pomiędzy 125 rokiem p.n.e. a 68 rokiem n.e. W 11 grotach znaleziono około 900 rękopisów w tym 233 manuskrypty biblijne. Datuje się je na okres od III wieku p.n.e. po I wiek n.e.
Około 60% rękopisów biblijnych zawiera tekst zgodny z tekstem masoreckim, około 5% manuskryptów zgadza się z tekstem Septuaginty, 5% potwierdza Pentateuch samarytański, a 20% przekazuje tekst charakterystyczny wyłącznie dla wspólnoty z Qumran. Pozostałe 10% manuskryptów biblijnych z Qumran nie daje się przyporządkować do żadnego wariantu świadków tekstu biblijnego[1].
Historia odkrycia
Grota 1
W 1947 roku trzech beduińskich chłopców udawało się ze stadem owiec i kóz do oazy Ain Feszcha. Gdy okazało się, że jedna z kóz zaginęła, jeden z nich udał się na poszukiwania. Przypadkowo natrafił na nieznaną sobie wcześniej jaskinię. Rzucił do jaskini kamień i usłyszał dźwięk tłuczonego dzbana. Następnego dnia postanowił wrócić w to samo miejsce zabierając ze sobą kolegę, Muhammada ed-Diba. Jak się później okazało Muhammad ed-Dib natrafił na jaskinię, w której znajdowały się ukryte w dzbanie hebrajskie zwoje sprzed blisko dwóch tysięcy lat. W dzbanie tym znajdowało się siedem dużych, w miarę dobrze zachowanych zwojów. Odkrycie to rozłożone w czasie pociągnęło za sobą następne co spowodowało w końcu odnalezienie w tym regionie 11 jaskiń zawierających zwoje oraz współczesną im osadę. Z czasem teren ten został dokładnie przeszukany a sama osada całkowicie przekopana.
Odnalezione przez Beduinów zwoje zostały pocięte na kawałki i wystawione na sprzedaż głównie dla turystów na jerozolimskich bazarach. Jeden z tych fragmentów trafił do rąkKhalila Eskandra Shahina zwanego Kando, handlarza antyków z Betlejem. Handlarz ten skontaktował się z prof. Eleazarem Sukenikiem z Uniwersytetu Hebrajskiego z prośbą o ocenę, czy fragmenty są wartościowe, czy też są to falsyfikaty. Profesor szybko zorientował się, że ma przed sobą coś niezwykłego, i poprosił o dostarczenie większej liczby fragmentów znaleziska. Handlarz dostarczył więc Sukenikowi trzy kompletne, jeszcze nie rozwinięte zwoje skórzane, zapisane pismem starohebrajskim.
Po wytargowaniu ceny profesor odkupił rękopisy z zamiarem dokładnej ich analizy. Po niezwykle ostrożnym rozwinięciu zwojów okazało się, że pierwszy zawierał tekst biblijnejKsięgi Izajasza 1QIsab, drugi to komentarz (hebr. peszarim פשר, interpretacje, komentarze) do proroczej Księgi Habakuka oznaczony 1QpHab a trzeci to nieznany wcześniejZwój Wojny oznaczony 1QM opisujący apokaliptyczną wizję wojny zagadkowych Synów Światłości z Synami Ciemności. Sukenik doszedł więc do wniosku, że ten trzeci zwój jest dziełem nieznanej bliżej historykom żydowskiej sekty odłączonej od głównego nurtu judaizmu.
Po nabyciu trzech pierwszych zwojów profesor Sukenik zaczął poszukiwać informacji skąd one pochodzą oraz wyraził chęć nabycia kolejnych gdyby tylko takie się pojawiły. Już wkrótce zaoferowano mu cztery kolejne zwoje pochodzące z tej samej groty. Tym razem jednak cena była zbyt wysoka i profesor nie był w stanie zgromadzić w krótkim czasie żądanej kwoty. Działo się to w bardzo burzliwym dla tego regionu okresie gdy mandat rządów brytyjskich w Palestynie dobiegał końca, Organizacja Narodów Zjednoczonychbezskutecznie próbowała podzielić kraj pomiędzy zwaśnionych Żydów i Arabów a obie strony już szykowały się do wojny.
Wkrótce potem Palestyna pogrążyła się w chaosie wojennym co w efekcie doprowadziło do przegrodzenia Jerozolimy drutami kolczastymi i polami minowymi na strefę żydowską i arabską. Oznaczało to zerwanie kontaktu pomiędzy profesorem Sukenikiem a znajomymi mu handlarzami oraz utratę szansy na kupno tych czterech zwojów.
Kupno zwojów zaproponowano Anastazemu Samuelowi, metropolicie syryjskiego Kościoła prawosławnego, rezydującemu we Wschodniej Jerozolimie w syryjskim monasterześw. Marka. Aby zorientować się jaka jest wartość zwojów metropolita zasięgnął opinii amerykańskich biblistów, którzy ocenili wiek zwojów na prawie dwa tysiące lat i poradzili wysłać je do Stanów Zjednoczonych, gdzie według nich łatwiej można znaleźć kupca. W ten sposób w ręce metropolity trafiły Zwój Księgi Izajasza oznaczony 1QIsaa, Zwój Dziękczynny oznaczony 1QH, Kodeks Gminny oznaczony 1QS oraz Apokryfy Genesis w języku aramejskim oznaczony 1QapGen. Te cztery zwoje Samuel drogą lotniczą wywiózł do Stanów Zjednoczonych. Trzy z nich zostały przez naukowców rozwinięte, sfotografowane i opublikowane w formie mikrofilmów. Treść czwartego zwoju pozostawała nieznana.
Publikacja trzech zwojów i publiczny do nich dostęp przyczynił się do gwałtownego spadku ich wartości rynkowej. Z tego powodu metropolita zakazał otwierania i odczytania czwartego zwoju by nie obniżyć jego wartości. Ogłosił również, że wszystkie cztery zwoje zostaną sprzedane jednocześnie i jeśli ktoś chce nabyć ten nie odczytany zwój musi także nabyć trzy pierwsze. Mimo to znalezienie kupca było kłopotliwe.
Gdy po pięciu latach Mar Samuel nie znalazł kupca, opublikował 1 czerwca 1954 roku ogłoszenie w The Wall Street Journal, w którym pomiędzy ofertami sprzedaży domów oferował sprzedaż czterech zwojów znad Morza Martwego. Na to ogłoszenie, ktoś zwrócił uwagę przebywającemu wówczas w Stanach Zjednoczonych Jigaelowi Jadinowi, który był synem prof. Sukenika, nabywcy trzech pierwszych zwojów. W końcu zwój Izajasza wraz z trzema innymi dzięki pomocy handlarzy został zakupiony przez izraelskiego archeologa Jigaela Jadina za sumę 250 000 dolarów w 1954 roku, który przywiózł je z powrotem do Izraela. Zwoje, których nie udało się nabyć Eleazarowi Sukenikowi nabył jego syn. Żądaną kwotę zgromadzono dzięki darowiźnie D.S. Gottesmana, jednego z bogatych nowojorskich Żydów. W ten sposób wszystkie zwoje znalezione w 1947 roku w grocie 1 zostały nabyte przez państwo Izrael. Anastazy Samuel zaś otrzymane pieniądze przeznaczył na remont monasteru św. Marka w Jerozolimie oraz na potrzeby syryjskich wiernych w Palestynie.
Kolejne groty
W lutym 1952 roku gdy zespół Rolanda de Vaux pracował na miejscu osady Qumran Beduini odkryli kolejną jaskinię zawierającą starożytne zwoje. Nazwano ją później Grotą 2. Znajdowała się ona w pobliżu Qumran jednak Beduini i tak wynosili z niej zwoje.
Gdy wiadomość o kolejnym odkryciu stała się ogólnie znana świat nauki zorganizował akcję poszukiwania kolejnych jaskiń przeprowadzoną na wielką skalę. W marcu 1952 roku metodycznie przeszukano około 200 jaskiń w pobliżu Morza Martwego. Gdy wydawało się że praca przeprowadzona z wielkim poświęceniem pójdzie na marne w ostatnim dniu wyprawy przeprowadzono ostatnie poszukiwania. Natrafiono w ten sposób na Grotę 3, w której znaleziono fragmenty Księgi PsalmówKsięgi Ezechiela i Zwoju Jubileuszy. Na skalnej półce znaleziono też Zwój Miedziany (3Q15), opisujący miejsca w których ukryto 4630 talentów złota i srebra. Odkrycie to było o tyle ważne, gdyż uczeni zauważyli, że wszystkie znalezione dotychczas zwoje pochodzą z jaskiń wapiennych, więc nie tracili czasu na poszukiwania w jaskiniach marglowych. Beduini zaś nie posiadający tej wiedzy przeczesywali jaskinie zupełnie przypadkowo. Dzięki temu odkryto kilka kolejnych jaskiń, w których ukryte były zwoje.
Niektóre z jaskiń jak Grota 4 i 11 położone są zaledwie setki metrów od Qumran. Grota 4 położona tylko 200 metrów od stanowiska Chirbet Qumran okazała się zbiorem ponad 500 manuskryptów, niestety zachowanych tylko w małych fragmentach. Gdy uczeni zorientowali się, że fragmenty za które muszą sporo płacić pochodzą właśnie z Groty 4 pozostały tam już tylko resztki manuskryptów.
W pobliżu Groty 4 archeolodzy odkryli Grotę 5, kilkadziesiąt metrów dalej Beduini natrafili na Grotę 6. Groty numerowane od 7 do 10 znaleziono wiosną 1955 roku tym razem w skale marglowej. Ostatnią Grotę 11 odkryto w roku 1956. Zachowało się w niej kilka długich i świetnie zachowanych zwojów, w tym zbiór psalmów 11Q5Zwój Świątynny (11Q19) i Targum Hioba (11Q10).
Zespół badaczy
W latach pięćdziesiątych do Palestyńskiego Muzeum Archeologicznego trafiły już tysiące skrawków zwojów z Qumran. W miarę ich napływu umieszczano je pod szkłem w długiej sali, którą wkrótce nazwano zwojownią. Było więc wiadomo, że do pracy nad taką ilością materiału trzeba powołać zespół uczonych. Zadanie skompletowania tego zespołu powierzono dyrektorowi Palestynskiego Muzeum Archeologicznego dominikaninowi Rolandowi de Vaux. Za pośrednictwem zagranicznych placówek w Jerozolimie wysłano informacje do uczonych we Francji, Anglii, Stanów Zjednoczonych, Niemiec i innych krajów o poszukiwaniu młodych badaczy do pracy nad skrawkami rękopisów.
Latem 1953 roku jako pierwszy przybył do Jerozolimy Amerykanin Frank Cross. Jesienią powrócił nominowany przez Francję, Polak mieszkający w Paryżu, ksiądz Józef Tadeusz Milik, który już wcześniej pracował nad urywkami rękopisów z groty 1. Z Anglii przybyło dwóch młodych oksfordczyków: John Allegro, ateista oraz John Strugnell, który później przyjął chrześcijaństwo. W kolejnym roku do zespołu dołączyło dwóch katolickich księży. Byli to Jean Starcky z Francji i Patrick Skehan z Catholic University of America w Waszyngtonie. Skład zespołu badaczy uzupełnił jeszcze niemiecki luteranin Claus-Hunno Hunzinger, który jednak szybko zrezygnował i został zastąpiony przez francuskiego księdza Maurice Bailleta.
W ten sposób utworzono ośmioosobowy zespół. Co jednak znamienne mimo, że zwoje były żydowskimi dokumentami religijnymi, w zespole nie znalazł się ani jeden Żyd. Roland de Vaux chciał stworzyć zespół prawdziwie reprezentatywny dla różnych narodów i wiar działających na polu biblistyki jednak z jednym ważnym wyjątkiem: nie chciał do niego włączyć żadnych Żydów ani Izraelczyków. Wiadomo, że jak wielu innych uczonych był on stanowczo przeciwny utworzeniu państwa Izrael. Należy jednak też pamiętać, że działając z ramienia rządu jordańskiego, de Vaux nawet gdyby chciał i tak nie mógłby włączyć do zespołu żadnych Żydów ani Izraelczyków.


Qumrańskie groty


Na rękopisy z Qumran składają się zwoje znalezione w jedenastu grotach. Niektóre z nich były w jakimś okresie zamieszkane, inne służyły tylko jako ukryta biblioteka.
Grota 1
Grota ta została odkryta jako pierwsza w 1947 roku. Prawdopodobnie nie była nigdy zamieszkana, lecz służyła wyłącznie jako magazyn. Znajdujące się w niej zwoje były owinięte w płótna i złożone w dzbanach. Znaleziono w niej siedem głównych zwojów do których należą Wielki Zwój Izajasza oznaczony 1QIsaa, Zwój Księgi Izajasza oznaczony1QIsab, komentarz dwóch rozdziałów Księgi Habakuka oznaczany 1QpHab, Zwój Dziękczynny oznaczony 1QH, Kodeks Gminny oznaczony 1QS, Zwój Wojny wojny oznaczony1QM oraz Apokryfy Genesis w języku aramejskim oznaczony 1QapGen. Te siedem zwojów znajdowało się w jednym dzbanie[2].
Na początku 1949 roku grotę 1 z Qumran przejęli jordańscy urzędnicy. Nadzór nad pracami powierzono dyrektorowi jordańskiego urzędu antykwarycznemu G. Lankesterowi Hardingowi oraz dominikaninowi Rolandowi de Vaux. Przeszukanie groty zakończyło się sukcesem gdyż znaleziono 72 fragmenty manuskryptów, z których część można było dopasować do znalezionych tam wcześniej zwojów. Z pism pozabiblijnych znaleziono peszarim (hebr. פשר, interpretacje, komentarze) do Księgi SofoniaszaMicheasza orazPsalmów, a także dwa dodatki Zbiór Błogosławieństw (1Q28b) oraz Regułę Zrzeszenia. Odkryto również dzieła sztuki pochodzące z tego samego okresu co zwoje.
Grota 2
W grocie drugiej znaleziono przedmioty wskazujące, że w jakimś okresie była ona zamieszkana. Wtedy znalezione w niej rękopisy stanowiłyby część pozostałości po bibliotece społeczności Qumran.
Została ona znaleziona w 1952 roku, gdy Beduini spostrzegli wlatującego do szczeliny w urwisku nietoperza. Była ona zapełniona guano. Grota ta została splądrowana więc zaginęło wiele pochodzących z niej wartościowych przedmiotów. Niektóre fragmenty zostały odzyskane przez archeologów co w późniejszych latach pozwoliło na identyfikację kupowanych od Beduinów tekstów.
Pochodzi z niej 18 tekstów Starego Testamentu w tym Księga Kapłańska 11:22-29 datowana na drugą połowę II wieku p.n.e. i deuterokanoniczna Księga Syracha 6:14-15; 20-31. Natrafiono tu również na 15 fragmentów tekstów pozabiblijnych, do których należą między innymi dwie kopie hebrajskiej Księgi Jubileuszów oraz aramejski opis Nowego Jeruzalem.
Grota 3
Grota ta znajduje się na północ od groty drugiej. Została ona odkryta w marcu 1952 roku przez archeologów. Znaleziono w niej na skalnej półce Zwój Miedziany (3Q15) przechowywany w Muzeum Departamentu Starożytności w Ammanie. Znaleziono tu również 14 tekstów zachowanych we fragmentach. Trzy biblijne: Księga Ezechiela 16:31-33,Psalm 2:6-7 oraz Lamentacje Jeremiasza 1:10-12, 53-62, jak również jedenaście tekstów pozabiblijnych w tym między innymi Komentarz do Księgi Izajasza 1:1.
Grota 4
Grota znajduje się na południowym krańcu płaskowyżu. Została ona odkryta we wrześniu 1952 roku przez Beduinów. Pewien starzec widział wlatującą do niej zranioną kuropatwę. Beduini zaczęli wynosić z niej to co się tam znajdowało do czasu przyuważenia ich przez przedstawicieli Jordańskiego Departamentu Sprawiedliwości. Dalsze badania były prowadzone przez badaczy Departamentu StarożytnościEcole Biblique i Palestyńskiego Muzeum Archeologicznego.
Nie znaleziono w niej ani jednego kompletnego zwoju lecz około 25 000 skrawków. Fragmenty te były częścią zwojów, które w pośpiechu zostały przysypane gruzem o ponad metrowej wysokości. O pośpiechu świadczy fakt, że zwoje nie zostały owinięte w płótna ani nie zostały ułożone w dzbanach. Nasunęło to więc przypuszczenie, że zwoje zostały złożone w tej grocie w 68 roku n.e. gdy w stronę Qumran maszerowały wojska rzymskie w drodze na oblężenie Jerozolimy.
W grocie 4 znaleziono około 584 różnych tekstów, w tym 127 biblijnych. Największy fragment to zwój Komentarza do Księgi Nahuma mierzący około 56 cm. Wśród tekstów niebiblijnych znalazły się kopie Księgi Henocha, 11 kopii Reguły Zrzeszenia (znanej z groty 1), 9 kopii Dokumentu Damasceńskiego, semickie fragmenty tekstów Testamentów Dwunastu Patriarchów, 12 fragmentów hebrajskiego tekstu Księgi Jubileuszów, kopie Księgi Tobiasza (1 hebrajska, 4 aramejskie), fragmenty Zwoju Hymnów, zagadkowy tekst o „Synu Bożym” (4Q246), Zbiór Błogosławieństw (4Q525) oraz kilka nakazów Tory.
Rękopisy pochodzące z groty 4 są bardzo ważnymi tekstami gdyż służą zarówno do krytyki tekstu Starego Testamentu, jak również pomagają poznać podłoże wielu idei Nowego Testamentu.
Tysiące fragmentów pochodzących z tej groty znajduje się obecnie w Palestyńskim Muzeum Archeologicznym razem ze zwojami z groty 2.
Grota 5
Podobnie jak w grocie drugiej znaleziono tu przedmioty wskazujące, że była ona zamieszkana i stanowiła część pozostałości biblioteki społeczności Qumran. Została ona znaleziona przez archeologów pracujących przy grocie 4 na przełomie lutego i marca 1955 roku.
Znaleziono w niej 8 tekstów biblijnych: Powtórzonego Prawa 7:15-24, 1 Królewska 1:1, 16-17; 27-37; Księga Izajasza 40:16, 18-19, Księga Amosa 1:3-5; Psalm 119:113-120, 138-142, Lamentacje Jeremiasza 4:5-8, 11-15, 16, 18-19, 20-22; 5:1-3, 4-12, 13, 16-17 oraz Lamentacje 4:17-20. Znaleziono również 17 tekstów pozabiblijnych w tym: kopięReguły ZrzeszeniaDokument Damasceński oraz ważną kopię opisu Nowego Jeruzalem.
Grota 6
Grota ta została odnaleziona przez Beduinów we wrześniu 1952 roku. Znaleziono w niej 7 tekstów biblijnych w tym zapisanych pismem starohebrajskim: Księga Rodzaju 6:13-21 i Księga Kapłańska 8:12-13 oraz pismem kwadratowym: 1 Królewska 3:12-14; 12:28-31; 22:28-31, 2 Królewska 5:26; 6:32; 7:8-10; 7:20-8:5; 9:1-2, 19-21, Psalm 78:36-37; Pnp1:1-6, 6-7; Księga Daniela 8:20-21; 10:8-16; 11:33-36, 38.
W grocie tej znaleziono również 24 teksty pozabiblijne, w tym: niezidentyfikowane opowiadanie, dokumenty prawnicze, profetyczne i liturgiczne oraz hymny.
Grota 7
Grota ta została odnaleziona w trakcie prac wykopaliskowych na stanowisku archeologicznym Chirbet Qumran. Odkryto ją na przełomie lutego i marca 1955 roku.
W grocie 7 odnaleziono 19 malutkich fragmentów spisanych w języku greckim[a]. Zawiera ona biblijną Księgę Wyjścia 28:4-7 (7Q1) oraz deuterokanoniczny List Jeremiasza 43-44 (7Q2). Pochodzący z tej groty fragment 7Q19 jest odbiciem po nie zachowanym fragmencie terakoty.
W 1972 roku José O'Callaghan opublikował informację że fragmenty z tej groty oznaczone jako 7Q47Q57Q6, 7Q7, 7Q8, 7Q9, 7Q10 oraz 7Q15 zawierają fragmenty różnych ksiąg Nowego Testamentu. Jednak połączenie fragmentów 7Q4, 7Q8 wraz z 7Q12 w jeden pozwoliło na identyfikację tekstu jako fragment Księgi Henocha 103:4, 7-8. Natomiast ze względu na niewielkie rozmiary identyfikacja większości pozostałych fragmentów pozostaje nieokreślona. Nie są one jednak uważane za pochodzące z Nowego Testamentu.
W grocie 7 podobnie jak w grocie 3 znaleziono jedynie fragmenty rękopisów zamiast całych zwojów, co sugeruje hipotezę, że jaskinie te zostały odkryte i zrabowane po złożeniu w nich zwojów. Wskazuje na to również odkrycie w grocie 7 odbicia jednego fragmentu terakoty 7Q19 zawierającego cztery litery umieszczone prawdopodobnie na amforze. Natomiast nie odnaleziono żadnego fragmentu samej amfory. Nawet gdyby przyjąć, że reszta części zwojów została w całości zdegradowana to jednak powinny zachować się fragmenty samej amfory. Znalezienie jedynie niewielu małych fragmentów manuskryptów przy braku fragmentów terakoty wskazuje na wcześniejsze odkrycie groty 7 i zabranie jej zawartości[3].
Ta hipoteza ma podstawy historyczne. Euzebiusz z Cezarei (ok. 264–340 n.e.) mówi, że Orygenes (185–250 n.e.) miał rękopis Zwoju Psalmów napisany w języku greckim, który został znaleziony wewnątrz naczynia glinianego w pobliżu Jerycha, w czasach Marka Aureliusza Antoniusza (por. Euzebiusz z Cezarei, Historia kościelna, Księga VI/16.1 do 4). Również Epifaniusz około roku 392 n.e. wspomina, że w siódmym roku Marka Aureliusza (217 n.e.), kilka biblijnych rękopisów LXX znaleziono w pobliżu Jerycha wraz z innymi manuskryptami w języku hebrajskim i greckim, niektóre w naczyniach glinianych[3].
Istnieje również dokument z XI wieku, w którym Tymoteusz Inestoriański patriarcha Seleucji potwierdza odkrycie starożytnych zwojów znalezionych w jaskini w pobliżu Jerycha, miasta położonego około 10 kilometrów od Qumran. Tymoteusz I stwierdza, że kiedy mieszkańcy Jerozolimy usłyszeli o odkryciu, udali się w stronę groty i znaleźli kilka biblijnych zwojów napisanych w języku hebrajskim. Może więc to wskazywać na grotę 7, gdyż znajduje się ona w pobliżu Jerycha a w pobliżu miasta nie ma innych znanych jaskiń, w których znaleziono dokumenty[3].
Grota 8
W grocie tej znaleziono tylko 4 teksty biblijne: Księga Rodzaju 17:12-19, 18:20-25 Psalm 17:5-9, 14; Psalm 18:6-9, 10-13. Znaleziono w niej również filakterium, hymny orazmezuzę.
Grota 9
W tej grocie znaleziono mały fragment papirusu zawierający sześć liter hebrajskich.
Grota 10
Podobnie jak grota 7 została ona odkryta przez archeologów w trakcie prac na stanowisku Chirbet Qumran. Znaleziono ją na przełomie lutego i marca 1955 roku. Zawierała onaostrakon z dwiema literami hebrajskimi. Jest to fragment słoju z niepełnym imieniem właściciela.
Grota 11
[Obrazek: 800px-Psalms_Scroll.jpg]
Fragment Zwoju Psalmów (11QPsa) z groty 11 z transkrypcją 18 linii 6 kolumny tekstu
(zarówno zwój jak i transkrypcję czytamy od prawej do lewej, od góry do dołu)

Grota ta została odnaleziona przez Beduinów w 1956 roku. Podobnie jak w grotach 2 i 5 znajdowały się w niej ślady świadczące o tym, że była ona zamieszkana. Odkryte tam rękopisy stanowiły więc część pozostałości biblioteki społeczności Qumran
W grocie tej odkryto zwój Księgi Kapłańskiej zapisany pismem starohebrajskim, Zwój PsalmówTargum Hioba oraz zapisany pismem z okresu Heroda Zwój Świątynny, z którego zachowało się 66 kolumn. Paleograficznie jest od datowany na I wiek p.n.e. lub na I wiek n.e. a metodą 14C na okres od 97 roku p.n.e. do I wieku n.e.
Groty od 2 do 11 znajdowały się na Zachodnim Brzegu, który po zawartym rozejmie okupowany był przez Jordanię. W 1950 roku Jordania ogłosiła swoją zwierzchność nadStrefą Gazy oraz nad Zachodnim Brzegiem. Stan ten trwał aż do wojny sześciodniowej w 1967 roku kiedy terytorium to przejął Izrael.
Podział tekstów
Badacze dzielą rękopisy według różnych kryteriów. Jeden z ważniejszych podziałów obejmuje dwie zasadnicze grupy:
  • teksty biblijne – zawierające całe księgi lub ustępy Starego Testamentu[4]

  • teksty niebiblijne
    • nawiązujące bezpośrednio do Biblii – zawierające m.in. parafrazy wielu pism starotestamentalnych, targumy, tłumaczenia na grekę, apokryfy oraz komentarze do poszczególnych ksiąg biblijnych
    • teksty niebiblijne niezwiązane bezpośrednio z Biblią – zawierające różne przepisy i wskazówki związane ze wspólnotą zamieszkującą Qumran (np. „Reguła Zrzeszenia”, kopie znanego wcześniej „Dokumentu Damasceńskiego”, „Zwój Wojny” i różne hymny)
Część tekstów niebiblijnych dzieli się jeszcze na nieznane do czasów odkryć w grotach Qumran, ale znane powszechnie w Palestynie w czasach działalności wspólnoty oraz teksty nieznane w ogóle obecnie ani w przeszłości, będące najwyraźniej wewnętrznymi pismami wspólnoty.
Wśród przeszło 200 manuskryptów biblijnych znalezionych w Qumran zidentyfikowano fragmenty każdej księgi Biblii hebrajskiej z wyjątkiem Księgi Estery. W przeciwieństwie do Zwoju Izajasza - który zawiera kompletny tekst Księgi Izajasza - większość z nich jest reprezentowana tylko przez urywki stanowiące najwyżej jedną dziesiątą całej księgi. Najbardziej rozpowszechnione w Qumran były Psalmy (znaleziono 36 odpisów), Księga Powtórzonego Prawa (29 egzemplarzy) i Księga Izajasza (21 egzemplarzy w tym 1QIsaa1QIsab).
Pierwszym polskim tłumaczeniem rękopisów z Qumran były wydane w 1963 roku Rękopisy z Qumran nad Morzem Martwym, w tłumaczeniu Witolda Tylocha. Był to jednak tylko częściowy przekład, Tyloch przełożył jedynie najbardziej kompletne i najdłuższe teksty.
Pierwszy polski całościowy przekład hebrajskich i aramejskich Rękopisów z Qumran, uzupełniony ponadto o tłumaczenia zwojów z grot w Wadi Murabba'at, Masady i Nachal Chewer ukazał się w 1996 roku jako Rękopisy znad Morza Martwego w tłumaczeniu Piotra Muchowskiego. Zapowiadane przez wydawnictwo wydanie greckich tekstów qumrańskich nie ukazało się.
W 2000 roku wydano „Komentarze do rękopisów znad Morza Martwego” Piotra Muchowskiego stanowiące wstęp do manuskryptów znalezionych w grotach Wadi Murabba'at, Masady i Nachal Chewer. Publikacja jest uzupełnieniem „Rękopisów” i przybliża nam zrozumienie tekstów hebrajskich i aramejskich, takich jak: teksty prawne, dydaktyczne, apokryficzne, liturgiczne, kultowe i egzegetyczne[5].


źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C4%99kopisy_z_Qumran